Archiwum Rodziny Górnych

kolekcja Archiwum Rodziny Górnych
autorzy/autorki Paweł Górny
występują Paweł Górny; Urszula Górna; Katarzyna Górna; Zdzisław Neske; Leszek Neske; Józefina Neske; Janina Neske;
czas trwania 24'15
miejsce Polska
rok 1968–1969
format 8 mm
barwa czarno-biały
sygnatura PAFD 0031 021
źródło finansowania Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
opis

Ten najdłuższy w kolekcji film z życia rodziny Górnych został zrealizowany w latach 1968–1969 i obejmuje okres od ślubu Urszuli i Pawła Górnych do niemowlęctwa ich córki Katarzyny. Rozpoczyna go tradycyjny dla okresu PRL podwójny ślub: cywilny i kościelny. Młoda para najpierw składa przysięgę małżeńską w Urzędzie Stanu Cywilnego przy ul. Słowackiego na Żoliborzu (obecnie mieści się tam Urząd Dzielnicy), a potem w kościele Matki Bożej Królowej Polski w Warszawie na Marymoncie, przy ul. Gdańskiej. W kolejnych ujęciach oglądamy Urszulę Górną, która maluje się, przekomarza z operatorem kamery, mężem Pawłem, krząta się po domu, stoi na skąpanym w słońcu tarasie – w każdej kolejnej scenie w coraz bardziej widocznej ciąży. Jej córka – Kasia ma się urodzić pod koniec lipca 1968 roku. Na tarasie towarzyszy jej ciotka Hanka – starsza kobieta, która mieszkała z rodziną Górnych i była przez wszystkich uznawana za jej pełnoprawnego członka, choć formalnie była pomocą domową. Do Urszuli dołącza ubrany w prążkowane spodenki młodszy brat Zdzisław – rozmawiają i przekomarzają się, brat żartobliwie prezentuje do kamery muskulaturę. W następnym ujęciu na tarasie widzimy drugiego brata Urszuli – Leszka i ich ukochanego psa Zorkę. Koło domu babcia Józefina Neske zbiera czereśnie. W kolejnych scenach pojawia się już oczekiwane dziecko – Katarzyna Górna, która na świat przyszła 28 lipca 1968 roku. Dziewczynką troskliwie opiekuje się mama: przytula ją, karmi piersią. Następnie jesteśmy świadkami przyjazdu do Polski Janiny Neske, zwanej w rodzinie Niną. Jest w zaawansowanej ciąży, przyjechała do kraju urodzić dziecko. Mieszka w Anglii, na północ od Londynu. Z dworca odbierają ją dziadkowie Katarzyny Górnej, Stanisław i Józefina. Do domu na Żoliborz wracają rodzinnym wartburgiem, najlepszym, zdaniem Stanisława, dostępnym wówczas samochodem. Później oglądamy sceny rodzajowe z życia rodziny: opiekę nad małą Kasią, spacery, karmienia. Stopniowo coraz większą rolę w filmie zaczynają odgrywać zabawki Kasi i do głosu dochodzi zamiłowanie operatora, Pawła Górskiego, do eksperymentu. Ten zapalony konstruktor i rodzinny wynalazca (sam zbudował z kupionych na Wolumenie podzespołów kolorowy telewizor) oraz wytrawny fotograf wplata w film rodzinny elementy animacji, zabawki pojawiają się i znikają, poruszają samoistnie. Na fotelu na tarasie pojawiają się i znikają czytający gazety mężczyźni. Końcówka filmu to pokaz nowo zdobytych umiejętności Kasi – dziewczynka samodzielnie chodzi po mieszkaniu i tarasie, wspina się na balustradę, eksploruje ogród.

(MB)

słowa kluczowe Warszawa, Żoliborz, animacja, życie codzienne, ogród, ciąża, ślub cywilny, ślub kościelny, małżeństwo, Urząd Stanu Cywilnego, USC, karmienie, opieka nad niemowlęciem, macierzyństwo, wartburg, spacer, zabawki, ogród